Кіроўца МАЗа, які вёз чарапіцу для "Дажынак", у аварыі забіў трох чалавек

У чэрвені 1999 года малады афіцэр разам з жонкай і аднагадовай дачкой вяртаўся з Магілёва ў Шклоў. Але на шасцідзесятым кіламетры трасы Орша—Шклоў—Магілёў яго “Опель” сутыкнуўся з МАЗам. Уся сям’я ваеннаслужачага загінула. Гэтую гісторыю Еўрарадыё расказала маці загінулага афіцэра Леакадыя Балакірава.

Леакадыя Балакірава: “22 чэрвеня 1999 года па віне прадпрыемства “Магілёўаблспажыўсаюз”, дзе ведалі аб тэхнічнай няспраўнасці транспарту і немагчымасці яго эксплуатацыі, загінулі мой сын, нявестка і ўнучка. Сын — ваенны афіцэр. Вяртаўся са службы дахаты, забраў са шпіталя жонку і дачку, і ехалі ў Шклоў, дзе жылі”.



Словы жанчыны пра віну прадпрыемства ў смерці яе родных, верагодна, маюць пад сабой падставу. Як высветлілася падчас суда, кіроўца за некалькі дзён да гэтай трагічнай паездкі напісаў заяўку кіраўніцтву аб неабходнасці рамонту тармазоў МАЗа і немагчымасці працы на ім. Але ў той час Шклоў шалёнымі тэмпамі рыхтаваўся да “Дажынак” і гораду патрэбны былі будматэрыялы. Вось кіроўцу і загадалі, нягледзячы на няспраўнасць машыны, везці туды чарапіцу.

Леакадыя Балакірава: “Кіроўца ў судзе даваў паказанне: што ім была напісаная такая заяўка і што начальнік эксплуатацыі транспартных сродкаў загадаў яму выправіцца ў рэйс. Ён так і сказаў кіроўцу: “Не паедзеш — пойдзеш за вароты”. Але за варотамі жыцця апынуліся нашыя дзеці. Толькі старшыня суда Шклоўскага раёна не адлюстравала ў прысудзе паказанні кіроўцы, заяўку яго не прыкладае і выносіць прысуд: за парушэнне Правілаў дарожнага руху, якія пацягнулі за сабой смерць трох чалавек, асудзіць яго на 8 гадоў, з адбыццём у калоніі-пасяленні”.

Вось толькі ў тым, што вінаваты ў здарэнні адзін кіроўца, Леакадыя Балакірава сумняваецца. Дакладней, яна ўпэўненая, што пакараныя мусяць быць і тыя кіраўнікі “Магілёўаблспажыўсаюза”, якія загадалі яму везці тую злашчасную чарапіцу ў Шклоў. Адразу пасля суда над кіроўцам Крукоўскім яна пачала патрабаваць перагляду справы і прыцягнення кіраўніцтва да адказнасці. Звярталася ў пракуратуры і суды рознага ўзроўню. Як вынік — у 2003 годзе на лаве падсудных апынуўся механік тэхнічнага кантролю прадпрыемства.

Вось толькі ад пачатку ён трапіў у рукі міліцыі за крадзяжы. І толькі потым яму дадалі абвінавачванне ў смерці сям’і афіцэра Балакірава. Прычым чамусьці паводле “палегчанага” артыкулу.

Леакадыя Балакірава: “Яны абвінавацілі яго згодна з артыкулам 206 частка 2, наўмысна заніжаючы цяжар злачынства. А мусілі распачаць паводле артыкулу 206 частка 3 — так, як і супраць кіроўцы. 206 частка 2 кажа аб злачынстве, якое пацягнула за сабой смерць 1-2 чалавек. А частка трэцяя кажа аб злачынстве, у выніку якога загінула 3 і больш чалавек. За гэты артыкул прадугледжанае пакаранне ад 8 да 15 гадоў, а ў першым выпадку — ад 3 да 5. А супраць таго начальніка аддзела па эксплуатацыі, які загадаў выехаць кіроўцу ў рэйс, увогуле не распачыналі справы”.



За тое, што ён на трасу выпусціў МАЗа-забойцу, механік атрымаў тры гады.



Леакадыя Балакірава не супакоілася і пачала зноў хадзіць у розныя ўстановы са скаргамі і патрабаваннямі перагляду справы. Была і ў Генпракуратуры, і ў Вярхоўным судзе, пісала прэзідэнту — безвынікова.





Леакадыя Балакірава: “10 чэрвеня я была на прыёме ў старшыні пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па нацыянальнай бяспецы Ігнація Місурагіна. Ён мне параіў звярнуцца ў Адміністрацыю прэзідэнта з просьбай аб ініцыяванні падрыхтоўкі даручэння прэзідэнта Канстытуцыйнаму суду аб праверцы законнасці прынятых судовых і пракурорскіх рашэнняў. Я напісала, але Адміністрацыя даслала мой ліст у Вярхоўны суд, а той — адправіў яго мне назад, нават нідзе яго не зарэгістраваўшы. І гэта не першы, не другі і не трэці раз такое”.



А начальнік аддзела ўпраўлення па працы са зваротамі грамадзян Адміністрацыі прэзідэнта Станіслаў Буко, кажа жанчына, апошнім часам абмяжоўваецца адказам, дзе папярэджвае аб спыненні перапіскі з ёй.



У сераду, 20 кастрычніка, Леакадыя Балакірава аднесла ў Адміністрацыю чарговы ліст на імя Ўладзіміра Макея. Яна па-ранейшаму спадзяецца на перагляд справы і пакарання цяпер ўжо былых супрацоўнікаў “Магілёўаблспажыўсаюза”. Былых, бо і механік тэхнічнага кантролю, і начальнік аддзела эксплуатацыі транспартных сродкаў на тым прадпрыемстве не працуюць ўжо шмат гадоў.

Не з'яўляецца больш следчым па асабліва важных справах у Магілёве і маёр Слепакураў, які вёў у 2003 годзе справу механіка. А больш ніхто з былых калег маёра каментаваць гэтую справу не стаў. Але, на думку былога оперупаўнаважанага крымінальнага вышуку Мікалая Казлова, тое, што кіроўцу асудзілі паводле аднаго артыкулу, а яго начальніка — паводле іншага, выклікае здзіўленне.

Мікалай Казлоў: “Ніхто ж не ўваскрос, я прашу прабачэння за такі цынізм, пакуль дайшла справа да прымянення нейкага пакарання да гэтага начальніка. Усе загінулыя так і засталіся загінулымі. Таму мне гэта не зразумела”.



Падтрымлівае ён і жаданне Леакадыі Балакіравай пакараць начальнікаў, адказных за выезд няспраўнай машыны на трасу.

Мікалай Казлоў: “На мой погляд, у яе ёсць усе падставы патрабаваць перагляду справы. Бо менавіта тое, што яго адправілі на лінію, прывяло да катастрофы і смерці людзей. Мне прыгадалася школа, дзе абвалілася столь і дзе асудзілі чалавека, які наўпростава не меў да гэтага адносінаў, але які меў дачыненне да рамонту. Па аналогіі можна адшукаць сітуацыі, дзе павінны несці адказнасць. У якой частцы — мне цяжка сказаць, але павінны”.





Мікалай Казлоў не здолеў з упэўненасцю сказаць, ці не мінуў тэрмін даўніны і ці можна яшчэ прыцягнуць да адказнасці ўсіх, датычных да трагедыі на трасе Шклоў-Магілёў у 1999 годзе. Але лічыць, што, найхутчэй, не мінуў, і ў Леакадыі Балакіравай ёсць шанец дамагчыся перагляду справы і пакарання ўсіх вінаватых у трагедыі.

Фота: Змітра Лукашука